run away
run away:
1. aufŭgio, fūgi, fŭgĭtum, 3 (esp. to abscond): my slave has r. away, servus meus aufugit, Cic. Fam. 13, 77.
2. prŏfŭgio, 3 (as a fugitive or outlaw): v.TO FLEE .: Phr.: I r away as fast as I can, ego me in pedes conjicio, quantum queo, Ter. Eun. 5, 2, 5: his friends r. away, se in fugam conferunt amici, Cic. Caec. 8, 22.
1. aufŭgio, fūgi, fŭgĭtum, 3 (esp. to abscond): my slave has r. away, servus meus aufugit, Cic. Fam. 13, 77.
2. prŏfŭgio, 3 (as a fugitive or outlaw): v.